Υδρόμυλος Δημηρόπουλου

Βρίσκεται στην οδό Αγίας Βαρβάρας 14 και είναι ιστορικό διατηρητέο μνημείο με την παρακείμενη τοξωτή γέφυρα και το μηχανολογικό του εξοπλισμό. Ο υδρόμυλος χτίστηκε πριν από το 1820 από Τούρκο ιδιοκτήτη. Το 1857 ο μύλος αγοράστηκε από τον Δημήτριο Δημηρόπουλο, ο ο ποίος δούλευε εκεί ως εργάτης.

Το κτίριο ανήκε αρχικά σε μουσουλμάνους και τοποθετείται χρονολογικά στο α’ μισό του 19ου αιώνα. (1825~). Περιβάλλεται από τα νερά των Πηγών της Αγ. Βαρβάρας που διέτρεχαν την περιοχή και με τη φυσική κλίση του εδάφους έφταναν μέχρι το μύλο όπου κι άλλαζαν πορεία. Η πρόσβαση στο προαύλιο του μύλου γινόταν δια μέσου λίθινου τοξωτού γεφυριού. Σήμερα σε επαφή με αυτό υπάρχει νεότερη, ευρύτερη γέφυρα από οπλισμένο σκυρόδεμα. Το κτίριο ανήκει στον «οριζόντιο τύπο» νερόμυλου, δηλαδή με τη φτερωτή σε οριζόντια θέση. Τον κυρίως χώρο του μύλου αποτελεί και εδώ μια τετράτοξη πέτρινη γέφυρα, πάνω από το νεραύλακα της Αγ. Βαρβάρας και στο σημείο αλλαγής της πορείας του. Κάτω από τις καμάρες της βρίσκονταν οι οριζόντιες φτερωτές του μηχανισμού κίνησης και ακριβώς από πάνω το εργαστήριο άλεσης με τις μυλόπετρες. Ο μύλος είχε αρχικά τέσσερα ζεύγη μυλόπετρες.
Μετά το 1930 τα δύο ζεύγη αντικαταστάθηκαν με δύο κύλινδρα και ο παλιός «πετρόμυλος» μετατράπηκε σε κυλινδρόμυλο, με αλεστική ικανότητα 12 περίπου τόνων το εικοσιτετράωρο. Από τους αρχικούς τέσσερις μυλόλιθους διατηρούνται σήμερα οι τρεις. Ο νεότερος εξοπλισμός του, με βάση τη σειρά λειτουργίας του, περιλαμβάνει:

  1. Κώνο όπου έπεφτε το σιτάρι
  2. Εκκοκκιστήριο
  3. Πλυντήριο σίτου
  4. Τέσσερα ξηραντήρια σίτου
  5. Αεραγωγό μεταφοράς του σίτου στους κυλίνδρους
  6. Κύλινδροι, όπου γίνονταν το σπάσιμο των κόκκων και ο διαχωρισμός τους σε διάφορες ποιότητες
  7. Κόσκινα (πάνω από τους κυλίνδρους)
  8. Αναβατόρι (προς τη χαρμανιέρα)
  9. Χαρμανιέρα (με υπερύψωση της στέγης στην αντίστοιχη θέση)
  10. Κάδος για το τουβάλι όπου τελικά έπεφτε έτοιμο το αλεύρι.

Δείτε επίσης

X