Η παλιά πόλη

Η οδός Βενιζέλου ήταν ο δρόμος της βόλτας στις δεκαετίες του 1950 και 60 αλλά και ο πλέον εμπορικός δρόμος με τις βιτρίνες που προκαλούσαν τα βλέμματα του κόσμου. Ωστόσο υπήρχαν και τα γνωστά νυφοπάζαρα, καταστήματα με ηλεκτρικά είδη, κατάστημα με γυναικείες τσάντες κ.λ.π. με ονομασία    »ΤΣΑΚΜΑΚΗ». Στη συνέχεια συναντάμε τη  στοά που οδηγούσε σε ένα πασίγνωστο ταβερνάκι με την ονομασία »Ο ΜΠΟΥΦΟ» στο οποίο δόθηκε αυτό το όνομα γιατί ο καταστηματάρχης είχε σε περίοπτη θέση έναν βαλσαμωμένο μπούφο. Από τα καλύτερα ταβερνάκια εκείνης της εποχής, με σπεσιαλιτέ τον τηγανητό  μπακαλιάρο που συνδυάζονταν με την εξαιρετική βαρελίσια ρετσίνα.  Στο άνοιγμα της στοάς προϋπήρχε ένα χάνι το οποίο βέβαια καταργήθηκε. Στην απέναντι στοά υπήρχε το ταβερνάκι του Γερματζίδη, πιο λαϊκό και πιο νεολαιίστικο θα έλεγαν κάποιοι. Επίσης, και σ’ αυτή τη στοά προϋπήρχε ένα χάνι.  Ανεβαίνοντας την Βενιζέλου αριστερά συναντούσαμε το εστιατόριο »ΓΑΛΛΙΑ» ένα ιστορικό εστιατόριο που ακόμη παραμένει στη μνήμη των παλαιοτέρων και έτσι φθάνουμε στη γνωστή σε όλους μας »ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» που προσφέρονταν για ένα καφεδάκι και για ένα χαρτάκι. Βέβαια δε ξεχνάμε το περίπτερο του »ΚΟΛΟΜΒΟΥ» με τις εφημερίδες τα περιοδικά και τα τσιγάρα. Στο ύψος της οδού οι οικογένειες θα μπορούσαν να προμηθευτούν τα υπέροχα γλυκά του »Οικονόμου» ή »ΒΛΑΧΟΥ» λόγω της Ηπειρωτικής του καταγωγής ή κάποιο γιαουρτάκι από τον » Άγιο Μόδεστο» ενός γαλακτοκομικού συνεταιρισμού. Οι καιροί άλλαξαν και τα »τουρκόσπιτα» έχουν μετατραπεί σε εναλλακτικά μπαράκια, παραδοσιακά ταβερνάκια ενώ κάποια μαγαζιά υπάρχουν ακόμα εκεί. Οι παλιές εκκλησίες και τα τείχη της πόλης παραμένουν αγέρωχα στο χρόνο. Τους θερινούς μήνες η οδός Βενιζέλου ¨παίρνει ζωή¨, καθώς πλήθος κόσμου βολτάρει στα στενά της.

Δείτε επίσης

X